(PDF) Rudolf Jamka w latach okupacji (Marzena Woźny)

Opis

Rudolf Jamka w latach okupacji. Rudolf Jamka, przed wojną asystent w Katedrze Archeologii Przedhistorycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego, przetrwał okres okupacji zajmując się archeologią. Po wybuchu wojny, jeszcze w 1939 roku zgłosił się do Muzeum Archeologicznego Polskiej Akademii Umiejętności, a tam – oskarżony o rzekome ukrycie zabytków germańskich przesłuchiwany był przez oficerów SS. Uwolniony po przesłuchaniach, zajął się porządkowaniem biblioteki Zakładu Archeologii Przedhistorycznej UJ i – obecny w gmachu Collegium Novum 6 listopada 1939 roku – szczęśliwym zbiegiem okoliczności uniknął aresztowania podczas Sonderaktion Krakau. W obawie przed dalszymi represjami wobec pracowników naukowych wyjechał do Sosnowca. Do Krakowa wrócił w lutym 1941 roku. Wtedy też rozpoczął pracę jako urzędnik muzealny w polskim zespole w Landesmuseum für Vorge schichte, czyli dawnym Muzeum Archeologicznym Polskiej Akademii Umiejętności. Został także zatrudniony w Sekcji Prehistorii Niemieckiego Instytutu Pracy Wschodniej (Institut für Deutsche Ostarbeit). W czasie wojny prowadził badania wykopaliskowe na kilku stanowiskach – w Turbi, w dawnym powiecie Tarnobrzeg, obecnie pow. Stalowa Wola, w Marcinkowicach, powiat Nowy Sącz, w Szaflarach, pow. Nowy Targ, w Bachórzu-Chodorówce, pow. Sanok, a także na terenie Krakowa. Zaangażowany był również w konspiracyjną działalność dydaktyczną. W ramach Tajnego Uniwersytetu Jagiellońskiego prowadził zajęcia z archeologii dla studentów prehistorii, historii sztuki i historii.