Opis
Rudolf Jamka jako badacz wczesnego średniowiecza na terenie Polski. Artykuł przedstawia analizę dorobku Rudolfa Jamki w zakresie badań nad wczesnym średniowieczem na ziemiach polskich, ze szczególnym uwzględnieniem jego wkładu w rozwój archeologii osadniczej i studiów nad grodami. Autor omawia zarówno prace wykopaliskowe Jamki – m.in. w Opolu
i Zawadzie Lanckorońskiej – jak i jego działania organizacyjne, w tym patronat nad tworzeniem katalogów stanowisk archeologicznych w Małopolsce, które stały się fundamentem późniejszych projektów inwentaryzacyjnych, łącznie z projektem Archeologicznego Zdjęcia Polski. Centralnym elementem artykułu jest ponowna ocena odkryć Jamki w Zawadzie Lanckorońskiej nad Dunajcem, zwłaszcza analizy skarbów biżuterii oraz konstrukcji wałów grodowych, których datowanie – potwierdzone badaniami dendrochronologicznymi – wykazało funkcjonowanie grodu w IX–X w. Tekst ukazuje znaczenie Jamki jako prekursora interpretacji wczesnośredniowiecznych umocnień oraz badacza, którego obserwacje, mimo początkowego odrzucenia, znalazły silne potwierdzenie w późniejszych badaniach. Autor podkreśla również wagę nowych analiz porównawczych dotyczących skarbów biżuterii, które rzucają światło na dalekosiężne kontakty handlowe Małopolski i rekonstrukcję elitarnych wzorców kulturowych X wieku. Istotną częścią artykułu jest także omówienie roli Jamki w badaniach nad Kopcem Kraka. Jego opracowanie przedwojennych badań i interpretacje znacząco wpłynęły na uznanie kopca za konstrukcję o genezie przedpiastowskiej i ważny punkt w dyskusji o elitach plemiennych i procesach centralizacyjnych w dorzeczu górnej Wisły.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.