Opis
Od geografa do archeologa – Rudolf Jamka jako pionier archeologii osadnictwa. Analiza osadnicza metodą izarytmiczną. Wykorzystując geograficzne wykształcenie, profesor Rudolf Jamka po raz pierwszy w archeologii polskiej zaproponował zastosowanie w archeologicznych studiach osadniczych metody izarytmicznej. Metoda ta pozwalała w stosunkowo prosty sposób zbadać oraz zobrazować gęstość i dynamikę zmian osadniczych w danym regionie w wybranym horyzoncie czasowym, a także odtworzyć wielkość i rolę lokalnych jednostek kulturowych. Polegała na kartowaniu punktów osadniczych, nakładaniu siatki współrzędnych na mapę, liczeniu stanowisk w wyznaczonych polach i tworzeniu izarytmów – linii łączących obszary o podobnej liczbie osad. Jej celem było zobrazowanie struktury osadniczej w danym regionie bez konieczności stosowania zaawansowanych narzędzi, niedostępnych w trudnych warunkach powojennej Polski. Przykłady zastosowania metody przez Jamkę wykazały jej przydatność w identyfikacji zarówno skupisk osadniczych, jak i potencjalnych „białych plam” w stanie badań. U podstaw poszukiwania przez Jamkę najlepszej metody analizy osadniczej leżała idea odtworzenia możliwie najpełniejszego obrazu pradziejów, czego sposobem było gromadzenie solidnej bazy źródłowej. Znajdowało to odzwierciedlenie nie tylko w jego osobistej działalności, ale i w inspirowaniu młodszych badaczy do podejmowania studiów osadniczych dotyczących poszczególnych regionów. Jego pionierskie podejście do źródeł archeologicznych, poprzez poszukiwanie metody ich najpełniejszego wykorzystania w procedurach badawczych dostępnych archeologii, było bez wątpienia ważnym metodologicznie krokiem w rozwoju polskiej archeologii osadniczej.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.