Opis
Odkryte w XIX wieku cmentarzysko prehistoryczne w Kietrzu przez kilkadziesiąt lat ulegało niszczeniu podczas wybierania gliny na potrzeby miejscowej cegielni. W latach 1930-1942 prowadzono tu systematyczne badania ratownicze, a od 1956 do 1983 roku – stacjonarne, szerokoprzestrzenne wykopaliska pod kierunkiem Profesora Marka Gedla. W trakcie tych badań, na obszarze około 7 ha, wyeksplorowano łącznie 3703 obiekty (głównie groby, ale też jamy, paleniska, obiekty rowkowe). Są one datowane (poza dwoma późnoneolitycznymi pochówkami kultury ceramiki sznurowej) głównie na epokę brązu i wczesną epokę żelaza: poprzez kulturę przedłużycką, łużycką (od fazy inicjalnej po etap schyłkowy), lateńską, aż po kulturę przeworską i pojedynczy grób z okresu wędrówek ludów. Prace wykopaliskowe prowadzone były też na innych stanowiskach położonych w sąsiedztwie cmentarzyska. Najważniejszym efektem tych badań było ujawnienie rozległego, długotrwale funkcjonującego kompleksu osadniczego kultury łużyckiej, zlokalizowanego przy starym szlaku komunikacyjnym prowadzącym od Bramy Morawskiej. Składały się nań wielka nekropola (sumując badania M. Gedla i wykopaliska międzywojenne – zajmowała ona obszar około 10 ha i liczyła ponad 4000 obiektów) i zlokalizowane w jej sąsiedztwie osady. Zdecydowana większość pozyskanych materiałów została opracowana i opublikowana przez Profesora Marka Gedla. Rozległe ramy użytkowania cmentarzyska i bogactwo znalezisk odkrytych w zwartych zespołach grobowych stały się podstawą do opracowania systemu periodyzacji śląskiej grupy kultury łużyckiej (Gedl 1979; 1980).
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.